Robert Dowhan zrezygnował z mandatu radnego, więc ma trochę więcej czasu. I od razu próbuje umówić się z kibicami Stali. W Gorzowie. Na małą ustawkę. Ale orężem nie mają być wyrwane krzesełka ani nawet petardy. Tylko słowa. Czytaj dalej…
Kiedy zielonogórski klub pożegnał kapitana Grzegorza Walaska, wielu zaczęło zadawać pytanie: liczą się pieniądze czy magia? A cóż to właściwie jest ta „magia Falubazu”?
Akcja rozgrywa się w piaskownicy. Zadowolony Władziu ulepił babkę życia i woła kolegów, żeby się pochwalić. Idą ciekawi, jak wygląda to cudo. Aż tu nagle zza rogu wybiega Robciu, z lisim uśmiechem, rozdeptuje misterną budowlę, pokazuje język i ucieka.
No i będę musiał wyobrazić sobie Falubaz bez Grzegorza Walaska. Przez długi czas machałem ręką na spiskowe teorie dziejów, ale teraz już nie ma wątpliwości. W piątek wydarzenia nabrały rozpędu, jak w dobrym filmie akcji.
Marcin - młodość spędziłem na Przyjaźni, a starość upływa na Pomorskim. Krótko mówiąc: beton, szlaka, a w wolnym czasie jakieś kwiatki.
Szymon - poszłem na żużel i mnie wciągło. A właściwie to pojechałem, bo przez 15 lat mieszkałem 55 km od Zielonej Góry, 75 od Gorzowa i 110 od Leszna.
Nasz wiek łatwo obliczyć, urodziliśmy się w latach, kiedy młodzieżowym mistrzem Polski zostawał Wiesław Patynek.
